μου είπε να το πω.

και να που στεκομαι τώρα εδώ
γυμνά πόδια πατούν το χώμα αυτό
που μυρίζει γιασεμί
γιασεμί και νυχτολούλουδο

προσπαθώ να ακούσω
πάντα να ακούω όσο μπορώ
στέκομαι στα δάχτυλα των ποδιών μου
φτάνω σχεδόν τον ουρανό

και μετά ξαφνικά βλέπω
τίποτα σημαντικό
τίποτα διαφορετικό
σχεδόν τίποτα

και αναρωτιέμαι
τι θα έλεγες αν ήσουν εδώ μαζί μου
τα γκρίζα σου μαλλιά αν μ'άφηνες ν'αγγίξω
τα μάτια σου αν δεν ήταν πια τόσο φθαρμένα

και μετά σε φαντάζομαι
νερά να τρέχουν απ' τα μάτια
χέρια κομμένα


σ'αγαπώ.