ακόμα είμαι μαζί σου
Τετάρτη 29 Αυγούστου 2012
Κυριακή 19 Αυγούστου 2012
μη μ'αφήνεις
πες της πως αν θέλει θα μείνω ξάγρυπνος όλη νύχτα
να την ακούω να μιλά για τα πάντα
να ψιθυρίζει αδύναμα σα να χάνει τη φωνή της
αν αυτό τη κάνει να γυρίσει
πες της ότι θα μάθω για κείνη όλες τις γλώσσες του κόσμου
και θα επινοήσω άλλη μία μοναχά για 'μας
πες της πως όταν βρέχει θα τις φτιάχνω καραβάκια από χαρτί
να τα αφήνει στους δρόμους να ταξιδεύουν
πες της αν θέλει θα πάμε όσα ταξίδια έχει ονειρευτεί
ότι το ταβάνι θα γεμίσω με αστέρια
να λάμπουν κάθε φορά που σβήνουμε τα φώτα
πες της πως θα έχει και έναν κήπο
και έναν τοίχο μοναχά για τις ζωγραφιές της
πες της πως τώρα κατάλαβα τι ήθελε να πει εκείνη τη νύχτα
να την ακούω να μιλά για τα πάντα
να ψιθυρίζει αδύναμα σα να χάνει τη φωνή της
αν αυτό τη κάνει να γυρίσει
πες της ότι θα μάθω για κείνη όλες τις γλώσσες του κόσμου
και θα επινοήσω άλλη μία μοναχά για 'μας
πες της πως όταν βρέχει θα τις φτιάχνω καραβάκια από χαρτί
να τα αφήνει στους δρόμους να ταξιδεύουν
πες της αν θέλει θα πάμε όσα ταξίδια έχει ονειρευτεί
ότι το ταβάνι θα γεμίσω με αστέρια
να λάμπουν κάθε φορά που σβήνουμε τα φώτα
πες της πως θα έχει και έναν κήπο
και έναν τοίχο μοναχά για τις ζωγραφιές της
πες της πως τώρα κατάλαβα τι ήθελε να πει εκείνη τη νύχτα
Τρίτη 14 Αυγούστου 2012
δε θα σ'αγαπήσω
ξέρεις δε μπορούσα να κοιμηθώ απόψε.
σκεφτόμουν να σου γράψω ένα γράμμα να σου πω πόσο ήρεμη είναι η θάλασσα τώρα που έφυγες
ή ίσως να σου πω ότι μου λείπει να μυρίζω τα μαλλιά σου
ακόμα σκέφτομαι να φύγω μακριά
σε μια άλλη χώρα δε μπορώ να σου πω που γιατί ξέρω πως θα θες να 'ρθεις μαζί μου
σου μίλησα γι'αυτό πολλές φορές μα δε με άκουγες νομίζω
έτσι όπως έσκαγαν τα κύματα στ'αυτιά σου
θα κοιμάμαι όσο λιγότερο μπορώ
θα αναπνέω έναν κόσμο χωρίς εσένα
κάθε βράδυ θα πιέζω το κορμί μου στο δικό σου μέχρι να σε ξεχάσω
και εσύ σε μια άλλη αγκαλιά θα χαζεύεις εκείνα τα αστέρια που κάποτε θαυμάζαμε μαζί
σε κάποια άλλη θα χαρίσεις το φεγγάρι
μα είναι ένα ξημέρωμα που δεν θα δώσεις σε κανέναν
το ξέρω γιατί σε είδα να το φυλάς στο μπουκαλάκι και μετά το έκλεισες καλά με ένα φελλό
και στο πάτο ενός κουτιού το άφησες πια να σαπίσει
και μετά και εγώ θα σε ξεχάσω ή θα πεθάνω σε μια ξένη αγκαλιά
ή μάλλον θα γυρίσω και εσύ θα 'χεις χαθεί
μα δε θα σ'αγαπήσω
επειδή το 'χουν κάνει τόσοι πολλοί πριν από 'μένα
σκεφτόμουν να σου γράψω ένα γράμμα να σου πω πόσο ήρεμη είναι η θάλασσα τώρα που έφυγες
ή ίσως να σου πω ότι μου λείπει να μυρίζω τα μαλλιά σου
ακόμα σκέφτομαι να φύγω μακριά
σε μια άλλη χώρα δε μπορώ να σου πω που γιατί ξέρω πως θα θες να 'ρθεις μαζί μου
σου μίλησα γι'αυτό πολλές φορές μα δε με άκουγες νομίζω
έτσι όπως έσκαγαν τα κύματα στ'αυτιά σου
θα κοιμάμαι όσο λιγότερο μπορώ
θα αναπνέω έναν κόσμο χωρίς εσένα
κάθε βράδυ θα πιέζω το κορμί μου στο δικό σου μέχρι να σε ξεχάσω
και εσύ σε μια άλλη αγκαλιά θα χαζεύεις εκείνα τα αστέρια που κάποτε θαυμάζαμε μαζί
σε κάποια άλλη θα χαρίσεις το φεγγάρι
μα είναι ένα ξημέρωμα που δεν θα δώσεις σε κανέναν
το ξέρω γιατί σε είδα να το φυλάς στο μπουκαλάκι και μετά το έκλεισες καλά με ένα φελλό
και στο πάτο ενός κουτιού το άφησες πια να σαπίσει
και μετά και εγώ θα σε ξεχάσω ή θα πεθάνω σε μια ξένη αγκαλιά
ή μάλλον θα γυρίσω και εσύ θα 'χεις χαθεί
μα δε θα σ'αγαπήσω
επειδή το 'χουν κάνει τόσοι πολλοί πριν από 'μένα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)