siempre me quedará

ξενυχτάω πάνω από το λαπτοπ
ψάχνοντας εικόνες με μοβ και κόκκινα φεγγάρια
σε μαύρο φόντο

έχω βάλει στο replay
"pour toujours"
για να θυμάμαι τα δικά μας για πάντα

βγαίνω έξω συχνά
αλλά δεν κοιτάζω πια τον ουρανό

μοναχά τα βράδια άμα μεθάω
νιώθω τη ζάλη από τ'αστέρια στο στομάχι

λέξεις κενές, ωμές και βρώμικες
σπρώχνει η γλώσσα μόνο

καίνε τα χείλη μου σαν βγαίνουν
κόκκινα ζωγραφισμένα

τοίχοι, σπίτια, δέντρα

το πιο κοντινό σε συναίσθημα που έχω πια
η ικανοποίηση όταν προλαβαίνω να λουστώ
πριν τελειώσει το ζεστό νερό