prove to me I’m not gonna die alone

οι νύχτες μας ήταν πάντα γεμάτες φωτιά
"πάθος" έλεγες εσύ
"καις τόσο που φοβάμαι να σ'αγγίξω" , σου ψιθύριζα εγώ
μα εσύ γελούσες

τα καλοκαίρια μου περνούσα σε εκείνο το παγκάκι
χάζευα τη θάλασσα και άκουγα τα χαζά όνειρά μας
τα ταξίδια που θα κάναμε
τα μέρη που θα γνωρίζαμε μαζί

θυμάμαι να φεύγουν τα πλοία
θυμάμαι το μελαγχολικό σου βλέμμα
πως έλεγες θα φεύγαμε μαζί



οι άνθρωποι αλλάζουνε, μωρό μου
οι έρωτες έρχονται και φεύγουν
αν ήσουν τώρα εδώ
αν με γνώριζες τώρα
δε θα γινόμουν ποτέ το κορίτσι που αγάπησες τότε 

δε ξέρω αν θα ΄μαι εδώ όταν έρθεις

ανέβηκα όσο πιο ψηλά μπορούσα
να αρνηθώ την πτώση μου

σταμάτησα πια να διαβάζω αυτά τα βιβλία
η ελευθερία σε φυλακίζει με τις πιο βαριές αλυσίδες, λέω τώρα

η φωνή σου γυρνάει στο μυαλό μου
μα το πρόσωπό σου δε μπορώ να θυμηθώ

ό,τι αγάπησα μοιάζει κρύο και ξένο
ό,τι αγάπησα να σκοτώσω θέλω τώρα

και μετά δε θα ξεχάσει κανείς
την πιο μεγάλη πτώση