χείλη που ξεχάσαν να προφέρουν το όνομά μου

μεγαλώνω μακριά σου και φοβάμαι
πως μια μέρα θα πεθάνω χωρίς εσένα
-μια τραγική φιγούρα κόντρα στον άνεμο
δίπλα στους βράχους να ουρλιάζω το όνομά σου -
σε σεντόνια που δεν τύλιξαν ποτέ το γυμνό σου κορμί
με μαλλιά που δεν ένιωσαν ποτέ τη ζεστασιά των χεριών σου
με ένα πρόσωπο σημαδεμένο από γραμμές
που έφερε ο χρόνος, η λ(εί)πη, η χαρά