Υπερκαινοφανείς αστέρες

παραλίγο να γράψω για σένα σήμερα
μια αλληγορία που θα ονόμαζα "υπερκαινοφανείς αστέρες"
και θα μιλούσε για μια αγάπη που συνεχώς μεγάλωνε
ώσπου μια μέρα έπαψε να παράγει ενέργεια
και κατέρρευσε λόγω της δύναμης της βαρύτητάς της.
Στη συνέχεια, θα ακολουθούσαν ασυνάρτητοι στίχοι, όπως για παράδειγμα " η έκρηξη ήταν τόσο έντονη. Ασύμμετρα κομμάτια σκορπίστηκαν προς όλες τις κατευθύνσεις. Η λάμψη της ξεπέρασε ακόμα και τη λάμψη του γαλαξία" .
Και θα έβγαινε ένα συμπέρασμα του τύπου "μερικές φορές η ομορφιά αναδεικνύεται μετά την καύση του αντικειμένου".