τόσο έντονα αγαπούσες το σκοτάδι

θυμάμαι συχνά να ρωτάς για τη νύχτα
θυμάμαι να αποστιθίζεις τα ονόματα των άστρων
θυμάμαι
θυμάμαι μια νύχτα μαζί με τον ουρανό σκοτείνιασες και εσύ

μετά ερχόσουν μοναχά τα βράδια
ντυμένη με το άσπρο φόρεμα
να σε ξεχωρίζω μες στη μαυρίλα

άδειασαν τα μάτια σου
να σε κοιτάξω πια δε μπορούσα
αδιαφορία πίστευες εσύ

μετά σε περίμενα για μέρες
ρωτούσα που είχες πάει
κανείς δε σε θυμόταν